Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Κεντρική θέρμανση με καλοριφέρ

/Images/Articles/Σώμα_καλοριφέρ.jpg
/Images/Articles/Σώμα_καλοριφέρ_2.jpg
/Images/Articles/Σώμα_καλοριφέρ_3.jpg

Ο πιο διαδεδομένος τρόπος για τη θέρμανση κατοικίας στη χώρα μας είναι η θέρμανση με τη χρήση θερμαντικών σωμάτων (καλοριφέρ). Η βασική αρχή λειτουργίας είναι απλή. Η καύση της καύσιμης ύλης λαμβάνει χώρα σε ένα χώρο μακρυά από το χώρο που θέλουμε να θερμάνουμε. Εκεί ζεσταίνουμε νερό το οποίο μέσω κυκλοφορητή και των απαραίτητων σωληνώσεων το μεταφέρουμε μέσα στο σπίτι μας. Τότε έρχεται η στιγμή που αναλαμβάνουν τα σώματα του καλοριφέρ να πάρουν τη θερμότητα από το νερό και να την αποδώσουν στο χώρο μας.

Ως τρόπος θέρμανσης θεωρείται αρκετά ικανοποιητικός, με καλή κατανομή της θερμότητας στο χώρο και σχετικά οικονομική λύση. Ένα από τα μεγάλα της μειονεκτήματα, όμως, είναι ότι απαιτεί αρκετό χώρο, πολύτιμο σε πολλές περιπτώσεις. Απαιτεί χώρο για δεξαμενή, σε περίπτωση που η καύσιμη ύλη είναι πετρέλαιο, χώρο για καυστήρα-λέβητα, καθώς επίσης και αρκετά από το ζωτικό χώρο του σπιτιού για τα θερμαντικά σώματα. Να μην αναφέρουμε και τους λόγους αισθητικής. Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τα στοιχεία από τα οποία απαρτίζεται.

Η καρδιά του συστήματος είναι το συγκρότημα καυστήρα-λέβητα. Η επιλογή του καυστήρα έχει να κάνει κυρίως με την καύσιμη ύλη που θα χρησιμοποιήσουμε. Άρα μιλάμε για καυστήρα πετρελαίου, αερίου ή και διπλής ενέργειας που σημαίνει ότι έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει και με τα δύο καύσιμα. Γενικά το φυσικό αέριο είναι αρκετά πιο οικονομικό, δυστυχώς όμως η επέκταση του δικτύου δεν έχει προχωρήσει σε ικανοποιητικό βαθμό έτσι ώστε να το κάνει προσιτό σε όλους τους πολίτες. Μία λύση θα ήταν η τοποθέτηση καυστήρα διπλής ενέργειας, έτσι ώστε να χρησιμοποιούμε πετρέλαιο μέχρι να φτάσει το δίκτυο στο σπίτι μας, ωστόσο το κόστος είναι αρκετά μεγάλο και με το ενδεχόμενο να αργήσει πολύ η παροχή φυσικού αερίου να έρθει μέχρι εμάς ίσως είναι προτιμότερη η εγκατάσταση απλού καυστήρα και αν αργότερα το αποφασίσουμε η αλλαγή του με φυσικού αερίου.

Όσον αφορά το λέβητα οι επιλογές είναι δύο: Λέβητας μαντεμένιος ή χαλύβδινος. Γενικά ο μαντεμένιος έχει πολύ μεγαλύτερη αντοχή (θεωρείται πρακτικά αθάνατος), ενώ έχει και το πλεονέκτημα ότι αποτελείται από τμήματα τα οποία συναρμολογούνται. Άρα έχει ευκολότερη μεταφορά και τοποθέτηση σε δυσπρόσιτα σημεία, αντικατάσταση μόνο ενός τμήματος σε περίπτωση ζημιάς και όχι ολόκληρου του λέβητα καθώς επίσης και τη δυνατότητα αύξησης της ισχύος του με τοποθέτηση περισσότερων κομματιών, σε μια υποτιθέμενη αύξηση και των χώρων που θέλουμε να θερμάνουμε. Ωστόσο είναι ευαίσθητος σε απότομες αλλαγές της θερμοκρασίας και για αυτό πρέπει να διασφαλίζεται από αυτές. Ο χαλύβδινος από την άλλη έχει το πλεονέκτημα του μικρού κόστους ενώ είναι και ελαφρύτερη κατασκευή από έναν αντίστοιχο μαντεμένιο. Η διάρκεια ζωής του δεν είναι όση του μαντεμένιου, ωστόσο με καλή συντήρηση μπορεί να φτάσει και 2-3 δεκαετίες, οπότε σίγουρα δεν είναι αμελητέα.

Το επόμενο κομμάτι που θα πρέπει να ασχοληθεί ο ιδιοκτήτης είναι τα θερμαντικά σώματα που θα βάλει. Γενικά για τη θέση και το μέγεθος τους καλό είναι να ακολουθήσει κατά γράμμα της οδηγίες της μελέτης θέρμανσης και να μην αυτοσχεδιάσει για λόγους πρακτικούς η αισθητικούς. Σα γενικός κανόνας τα σώματα μπαίνουν κοντά στους χώρους που έχουμε τις μεγαλύτερες απώλειες, δηλαδή κάτω από παράθυρα και δίπλα σε μπαλκονόπορτες. Για τη σύνδεση τους υπάρχει το μονοσωλήνιο και το δισωλήνο σύστημα. Το μονοσωλήνιο είναι αυτό που τείνει να κυριαρχήσει. Σε αυτό κάθε κύκλωμα αποτελείται από δύο η τρία το πολύ σώματα, όπου το ζεστό νερό περνάει κατά σειρά μέσα από αυτά, αποβάλλει τη θερμότητα του και επιστρέφει πάλι πίσω στο λέβητα. Επίσης με το μονοσωλήνιο αποφεύγουμε την ύπαρξη πολλών κάθετων στηλών ενώ είναι και πιο εύκολη η αυτονομία κάθε διαμερίσματος.

Διάφοροι τύποι θερμαντικών σωμάτων είναι διαθέσιμοι στη αγορά, όπως αλουμινίου RUNTAL, PANEL, χάλκινα, χαλύβδινα, κάθε ένα με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του. Η κατάλληλη επιλογή είναι θέμα γούστου και οικονομικής δυνατότητας.

Σύμφωνα πάντως με μελέτες για πάνω από το 30% της ατμοσφαιρικής μόλυνσης στην Ελλάδα ευθύνεται η θέρμανση των σπιτιών. Και σε αυτό το ποσοστό υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα βελτίωσης αν αναλογιστεί κανείς τους ασυντήρητους λέβητες που υπάρχουν ή τις κακές εγκαταστάσεις. Οπότε καλό είναι να μην ενδιαφερόμαστε πάντα για τη φθηνότερη βραχυπρόθεσμα λύση, αλλά να σκεφτόμαστε και το μακροπρόθεσμο κέρδος. Και το οικονομικό αλλά και την ευθύνη που έχουμε να παραδώσουμε έναν βιώσιμο πλανήτη στα παιδιά μας.


Γιώργος Πλατής
Μηχανολόγος