Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Ηλιακός θερμοσίφωνας

/Images/Articles/Ηλιακός_θερμοσίφωνας.jpg
/Images/Articles/Ηλιακός_θερμοσίφωνας_2.jpg
/Images/Articles/Ηλιακός_θερμοσίφωνας_3.jpg

Αναμφίβολα ζούμε σε μία χώρα ευλογημένη, τουλάχιστον όσο αφορά τις μορφολογικές και γεωγραφικές της συνθήκες. Κλίμα μεσογειακό και ήπιο, μεγάλη ηλιοφάνεια καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και όλες οι συνθήκες αυτές που μπορούν να ευνοήσουν την ανάπτυξη μιας καλής υγείας και μίας άνετης και ευχάριστης ζωής. Πέρα από αυτά όμως μας προσφέρουν και ένα τεράστιο ενεργειακό δυναμικό το οποίο στο συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό του παραμένει αναξιοποίητο.

Ένα ποσό του ενεργειακού αυτού δυναμικού έρχονται να εκμεταλλευτούν οι ηλιακοί θερμοσίφωνες. Μια συσκευή η οποία χωρίς απολύτως καμία εξωτερική πηγή ενέργειας, τελείως δωρεάν δηλαδή, μας παρέχει σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του χρόνου το απαραίτητο ζεστό νερό χρήσης, για να κάνουμε μπάνιο αλλά και όλες τις απαραίτητες οικιακές εργασίες.

Ο ηλιακός θερμοσίφωνας αποτελείται από ένα θερμομονωμένο δοχείο, όπου συγκεντρώνεται το προς θέρμανση νερό, και τους ηλιακούς συλλέκτες. Οι ηλιακοί συλλέκτες είναι μία πλάκα απορρόφησης της θερμότητας που περιβάλλεται από ειδικό γυαλί. Το γυαλί δημιουργεί παρόμοιες συνθήκες με το γνωστό σε όλους μας φαινόμενο του θερμοκηπίου. Περνάει δηλαδή η ηλιακή ακτινοβολία μέσα από αυτό, αντανακλάται στην πλάκα και προσπαθεί να γυρίσει πάλι πίσω. Από την πρόσπτωση όμως στην πλάκα έχει χάσει ένα μέρος από την ενέργεια της, άρα μεγαλώνει το μήκος κύματος της και δεν έχει τη δύναμη να ξαναπεράσει το γυαλί. Εγκλωβίζεται με αυτό τον τρόπο ανάμεσα στο γυαλί και την πλάκα και απορροφούμε όλη της την ενέργεια.

Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες διακρίνονται σε ανοιχτού και κλειστού κυκλώματος. Στους ανοιχτού κυκλώματος το νερό κυκλοφορεί μέσα από της πλάκες, θερμαίνεται και επιστρέφει πάλι στο δοχείο. Στου κλειστού κυκλώματος το νερό παραμένει μέσα στο δοχείο, ένα άλλο μίγμα κυκλοφορεί ανάμεσα στις πλάκες και μεσω ενός εναλλάκτη προσδίδει τη θερμική του ενέργεια στο νερό. Και στις δυό περιπτώσεις η κυκλοφορία είναι φυσική, χωρίς την παρουσία κάποιας αντλίας, εκμεταλλευόμενοι τη διαφορά πυκνότητας του ζεστού με το κρύο νερό. Το ζεστό νερό δηλαδή είναι πιο ελαφρύ, άρα τείνει να ανέβει ψηλά, ενώ το κρύοβαρύτερο, άρα τείνει να κατέβει χαμηλά. Για αυτό το λόγο το δοχείο βρίσκεται πάντα ψηλότερα από τους συλλέκτες. Το πρόβλημα με τους ηλιακούς ανοιχτού κυκλώματος είναι ότι δεν μπορούμε να προσθέσουμε κανένα αντιψυκτικό υγρό μέσα στο νερό, καθώς προορίζεται για χρήση. Έτσι υπάρχει το πρόβλημα της παγοποίησης το χειμώνα που μπορεί να καταστρέψει τελείως τον ηλιακό μας.

Ακόμα μπορούμε να συναντήσουμε ηλιακούς διπλής και τριπλής ενέργειας. Και δεν λέμε μονής ενέργειας καθώς κανείς δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στον ηλιοφάνεια, ένα μη προβλέψιμο και σταθερό μέγεθος, για το ζεστό νερό του. Έτσι σε όλους τους ηλιακούς προσθέτουμε μία ηλεκτρική αντίσταση, για να ζεσταίνουμε το νερό μας με ηλεκτρικό ρεύμα στις περιπτώσεις που ο ήλιος δεν αρκεί, μεταρέποντας τους σε διπλής ενέργειας. Άν θέλουμε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ακόμα μία είσοδο και να εκμεταλλευτούμε τη θερμότητα του ζεστού νερού από το λέβητα μας. Έτσι σχεδόν μηδενίζουμε την πιθανότητα νε χρησιμοποιήσουμε το,ομολογουμένος ακριβό, ηλεκτρικό ρεύμα και έχουμε έναν ηλιακό τριπλής ενέργειας.

Ένας καλός ηλιακός πρέπει να έχει το δοχείο του κάθετο και όχι οριζόντιο. Αυτό γίνεται γιατί καθώς εμείς τραβάμε νερό από τον ηλιακό, κρύο νερό μπαίνει σε αυτόν. Το κρύο κάθεται κάτω και το ζεστό επάνω. Στο κάθετο δοχείο η επιφάνεια επαφής αυτών των δύο είναι μικρότερη από ότι στον οριζόντιο, άρα υπάρχει μικρότερη συναλλαγή θερμότητας και το νερό μας παραμένει ζεστό για περισσότερη ώρα. Επίσης πρέπει να υπάρχουν ράβδοι μαγνησίου οι οποίοι στην πραγματικότητα ‘θυσιάζονται’ για να προστατευτεί το δοχείο μας. Δημιουργείται δηλαδή ένα γαλβανικό στοιχείο όπου καταστρέφεται η ράβδος και μένει ανέπαφο το δοχείο. Φυσικά οφείλει ο υδραυλικός να μονώσει τις σωλήνες εξόδου του ζεστού νερού ενώ στα κλειστά κυκλώματα χρειάζετα και μια ανακουφιστική βαλβίδα για να αποφεύγεται η ανάπτυξη υψηλών πιέσεων.Η εγκατάσταση τους γίνεται με νότιο προσανατολισμό, έτσι ώστε να εκμεταλλευόμαστε στο μέγιστο τον ήλιο τις μεσημεριανές ώρες.

Όπως κάθε άλλη συσκευή, έτσι και ο ηλιακός μας θερμοσίφωνας χρειάζεται κάποια συντήρηση. Πρωτίστως πρέπει, στους ηλιακούς κλειστού κυκλώματος, κάθε χειμώνα να προσθέτουμε αντιψυκτικό υγρό. Αυτό συμβαίνει γιατί το καλοκαίρι που η θερμοκρσία είναι υψηλή, το ψυκτικό μας υγρό ζεσταίνεται πολύ, άρα διαστέλλεται και αυξάνεται η πίεση στο εσωτερικό των σωληνώσεων. Για να αποφευχθούν πιθανοί κινδύνοι από την κατάσταση αυτή, η εκτονωτική βαλβίδα απελευθερώνει ψυκτικό υγρό στο περιβάλλον. Το χειμώνα όμως η θερμοκρασία είναι και πάλι χαμηλή, άρα το υγρό που απελευθερώθηκε μας λείπει. Οφείλουμε επίσης να ελέγχουμε την κατάσταση της ράβδου μαγνησίου, καθώς όταν θα διαβρωθεί τελείως, θα έρθει η σειρά του δοχείου για διάβρωση, οδηγώντας στην καταστροφή του. Τέλος κατά καιρούς θα χρειάζεται να αλλάζουμε την ηλεκτρική αντίσταση, καθώς άλατα επικάθονται σε αυτή και χρειάζεται περισσότερο χρόνο, άρα και περισσότερα χρήματα, για να ζεστάνει το νερό μας όταν ανοίγουμε τον ηλεκτρικό διακόπτη.

Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι αναπόσπαστο κομμάτι σχεδόν κάθε νοικοκυριού. Το αρχικό κόστος εγκατάστασης τους αποσβένεται στο πολλαπλάσιο στα χρόνια της λειτουργίας τους και το περιβαλλοντολογικό τους όφελος είναι ανεκτίμητο. Αρκεί να πούμε ότι για κάθε ντουζ που κάνουμε, με ζεστό νερό από ηλιακό θερμοσίφωνα, γλυτώνουμε σχεδόν τρία κιλά διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα μας. Για τους λόγους αυτούς νομίζω ότι δεν πρέπει κανένας να έχει αμφιβολίες σχετικά με την εγκατάσταση του.


Γιώργος Πλατής
Μηχανολόγος