Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Ενδοδαπέδια θέρμανση

/Images/Articles/Αρχή_της_ενδοδαπέδιας_θέρμανσης.jpg
/Images/Articles/Αρχή_της_ενδοδαπέδιας_θέρμανσης_2.jpg

Τα προβλήματα χώρου και αισθητικής που μπορεί να δημιουργήσουν τα σώματα του καλοριφέρ σε μία εγκατάσταση κεντρικής θέρμανσης οδηγούν όλο και περισσότερους ιδιοκτήτες να καταλήξουν στην ενδοδαπέδια. Θεωρούμε ότι η ενδοδαπέδια θέρμανση είναι ένα καινούριο σύστημα, που εφαρμόζεται κυρίως τα τελευταία 25 χρόνια. Θα πρέπει ωστόσο να γνωρίζουμε ότι είναι από τα πρώτα συστήματα κεντρικής θέρμανσης που εφαρμόστηκαν στην ανθρώπινη ιστορία, με τους Ρωμαίους να κατευθύνουν ζεστό αέρα σε ειδικά διαμορφωμένες θυρίδες στο δάπεδο τους προκειμένου να ζεστάνουν τα σπίτια τους.

Η βασική σκέψη στο ενδοδαπέδιο σύστημα είναι να θερμάνθεί ο χώρος μας χωρίς την ύπαρξη των θερμαντικών σωμάτων. Οι διατάξεις που χρησιμοποιούνται είναι οι ίδιες (καυστήρας-λέβητας-κυκλοφορητής), οι τελικοί αποδέκτες όμως δεν είναι τα σώματα τα οποία θα αποδώσουν τη θερμότητα στο χώρο καταλαμβάνοντας ένα πολύ μεγάλο χώρο αυτού, αλλά ολόκληρο το δάπεδο του σπιτιού, το οποίο θερμομονώνεται από κάτω, και ύστερα απλώνονται οι σωλήνες που μεταφέρουν το ζεστό νερό σε όλη του την επιφάνεια. Πυκνότερες εκεί που έχουμε μεγαλύτερες απώλειες, δηλαδή κοντά σε τοίχους, παράθυρα, πόρτες, αραιότερες στο κέντρο των δωματίων.

Το δάπεδο θερμαίνεται σιγά σιγά και ακτινοβολεί τη θερμότητα στον αέρα. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται ομοιόμορφη θέρμανση του αέρα, από κάτω προς τα πάνω, και όχι συγκέντρωση της θέρμανσης κοντά στα σώματα.

Η κατανομή αυτή της θέρμανσης, δηλαδή ζεστά τα κάτω άκρα και ψυχρότερο το κεφάλι, θεωρείται ιδανική για το ανθρώπινο σώμα.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα επίσης του συστήματος αυτού, είναι οι συνθήκες άνεσης που προσφέρει. Μπορεί κανείς μέσα στο καταχείμωνο να περπατά ξυπόλητος μέσα στο σπίτι του, να σηκώνεται το πρωί και να έχει ένα ζεστό πάτωμα, ή ακόμα και να αφήνει τα ρούχα του στο πάτωμα δίπλα στο κρεβάτι για να τα βρίσκει ζεστά το πρωί.

Επίσης η λειτουργία του είναι οικονομικότερη από αυτής με τη χρήση σωμάτων καλοριφέρ. Η θερμοκρασία του νερού που κυκλοφορεί είναι γύρω στους 45C, ενώ στα σώματα είναι γύρω στους 80C. Αυτό συμβαίνει και επειδή υπάρχει μεγαλύτερη επιφάνεια συναλλαγής θερμότητας, αλλά και επειδή δε θα ήταν δυνατό να περπατούσαμε σε ένα πάτωμα που θα είχε 60 ή 70 βαθμούς θερμοκρασία.

Τίποτα βέβαια δεν είναι χωρίς μειονεκτήματα. Αρχικώς το κόστος εγκατάστασης είναι μεγαλύτερο από αυτό του καλοριφέρ, αν και το κόστος αυτό αποσβενέται με τα χρόνια λόγω της οικονομικότερης λειτουργίας.

Μια ιδιαιτερότητα αυτού του συστήματος είναι η μεγάλη θερμική αδράνεια. Το πάτωμα αργεί να ζεσταθεί και άρα αργεί και να αποδώσει τη θερμότητα στον αέρα του σπιτιού. Δε συνιστάται λοιπόν να το ανοίγουμε γυρνώντας από τη δουλειά και να περιμένουμε να ζεσταθεί. Είναι ένα σύστημα που πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή λειτουργία. Άρα απευθύνεται σε ανθρώπους που είναι αρκετές ώρες τη μέρα στο σπίτι, αλλά και για περιοχές που διατηρούν χαμηλές θερμοκρασίες όλη τη διάρκεια της ημέρας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όσο περισσότερο λειτουργεί το σύστημα τόσο πιο πολύ αποσβένεται το αρχικό κόστος της εγκατάστασης του.

Τέλος θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση ύπαρξης ενδοδαπέδιου συστήματος θέρμανσης, απαγορεύεται η χρήση χαλιών, ειδικά μεγάλων και βαριών. Θα ήταν σα να είχαμε σώματα καλοριφέρ και να τα σκεπάζαμε με κουβέρτες. Αυτό μπορεί σε κάποιους να φαίνεται ασήμαντο, για κάποιους άλλους όμως μπορεί να αποτελεί ασυγχώρητη στιλιστική επιλογή.


Γιώργος Πλατής
Μηχανολόγος