Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Αυτόνομη θέρμανση

/Images/Articles/Ηλεκτρονικός_θερμοστάτης.jpg

Με την αστικοποίηση που υπήρξε τα προηγούμενα χρόνια συγκεντρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στις πόλεις, και εκεί, προκειμένου να χωρέσουν όλοι, αναγκαστικά δημιουργήθηκαν μεγάλα συγκροτήματα όπου φιλοξενούσαν πολλές οικογένειες. Αναπόφευκτο είναι σε τέτοιες συγκεντρώσεις πληθυσμού να υπάρχουν διαφωνίες και καβγάδες. Και ένας από τους λόγους για τους οποίους ξεσπάνε οι περισσότεροι καβγάδες στις πολυκατοικίες είναι η κεντρική θέρμανση και η πληρωμή του πετρελαίου.

Μέχρι πριν από κάποια χρόνια σε όλες τις πολυκατοικίες υπήρχαν τα λεγόμενα συστήματα κεντρικής θέρμανσης. Κοινό σύστημα δηλαδή λέβητα-καυστήρα το οποίο όταν ήταν σε λειτουργία τροφοδοτούσε όλα τα διαμερίσματα τις πολυκατοικίας. Έτσι έπρεπε να συνεννοηθούν όλοι οι ένοικοι και να αποφασίσουν πόσες και ποιες ώρες θα λειτουργούσε το σύστημα. Η πληρωμή γινόταν με βάση τα τετραγωνικά και τις απώλειες κάθε διαμερίσματος. Όσο περισσότερα διαμερίσματα όμως, τόσο περισσότεροι διαφορετικοί τρόποι ζωής, και άρα η συμφωνία και η εύρεση μιας κοινής αποδεκτής λύσης έμοιαζε μακρυνό όνειρο.

Η λύση δόθηκε με τα αυτόνομα συστήματα θέρμανσης. Εξακολουθούμε δηλαδή να έχουμε κοινό σύστημα καυστήρα-λέβητα, κάθε διαμέρισμα όμως έχει δικό του θερμοστάτη και έχει τη δυνατότητα να ελέγξει πότε θα ανοίξει και θα κλείσει το σύστημα ή να επιλέξει να διατηρείται μία σταθερή θερμοκρασία καθ? όλη τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό γίνεται εφικτό μέσω κατάλληλων ηλεκτροβάνων, τοποθετημένων στην είσοδο του ζεστού νερού, που ρυθμίζονται από το θερμοστάτη του σπιτιού μας και ανοιγοκλείνουν το σύστημα ανάλογα με τις δικές μας επιθυμίες.

Ως σύστημα φαντάζει ονειρεμένο, αλλά ουδέν καλό αμιγές κακού. Κάθε ένας πλέον καταναλώνει διαφορετικές ποσότητες πετρελαίου. Και πρέπει με κάποιον κοινώς αποδεκτό τρόπο να γίνεται η μέτρηση και να αποδίδει ο καθένας το δίκαιο μέρισμα του. Οι τρόποι μέτρησης είναι τρεις. Με ωρομετρητές, με ογκομετρητές και με θερμιδομετρητές.

Οι ωρομετρητές μετράνε πόσες ώρες έχει το κάθε διαμέρισμα σε λειτουργία το σύστημα. Οι ογκομετρητές μετράνε την ποσότητα του νερού που περνάει ενώ οι θερμιδομετρητές μετράνε την ενέργεια που καταναλώνει κανείς. Αυτό το πετυχαίνουν μετρώντας την παροχή του νερού αλλά και τη διαφορά θερμοκρασίας του νερού εισόδου με το νερό εξόδου.Τα δύο πρώτα συστήματα, αν και φθηνότερα, δεν αποτυπώνουν την πραγματική κατανάλωση του καθενός. Και αυτό γιατί κάποιος μπορεί να έχει απομονώσει κάποια σώματα στο σπίτι του, άρα το σύστημα να λειτουργεί, το νερό να κυλά, αλλά να μην παίρνει όλη την ενέργεια που θα μπορούσε από αυτό. Επίσης στους χαμηλότερους ορόφους ρέει περισσότερο νερό, καθώς υπάρχει μικρότερη αντίσταση και άρα είναι η ευκολότερη ?έξοδος διαφυγής? για το νερό, με αποτέλεσμα να χρεώνονται για ενέργεια την οποία δε χρησιμοποιούν. Όποιον τρόπο πάντως και να χρησιμοποιεί κανείς, κατόπιν χρησιμοποιούνται οι πίνακες κατανομής δαπανων που έχει δημιουργήσει ο μηχανολόγος ο οποίος έκανε τη συγκεκριμένη μελέτη και μέσω αυτών βγαίνει το ποσό που έχει να πληρώσει ο καθένας. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι με βάση τους τύπους υπολογισμών όλοι υποχρεούνται να πληρώσουν ένα ποσό ακόμα και αν δε χρησιμοποίησαν καθόλου το σύστημα. Αυτό συμβαίνει γιατί ο λέβητας τροφοδοτεί με ζεστό νερό τις κεντρικές σωληνώσεις ακόμα και αν δεν είναι κανένα διαμέρισμα ανοιχτό. Έτσι είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο το σύστημα να προσφέρει θέρμανση στον καθένα και να μην υπάρχουν χρόνοι αναμονής.

Βέβαια θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι είναι πολύ πιο απλό για ένα σύστημα να σχεδιαστεί για συγκεκριμένη και σταθερή λειτουργία και όχι για μεταβαλλόμενη. Άρα ένα σύστημα αυτόνομης θέρμανσης οφείλει να μπορεί να ανταποκρίνεται  ε πολλαπλά διαφορετικά φορτία, και συνεπώς απαιτεί διβάθμιο καυστήρα και inverter κυκλοφορητή, κυκλοφορητή δηλαδή με δυνατότητα εναλλαγής των στροφών λειτουργίας του ανάλογα με τις απαιτήσεις της στιγμής. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται μία βαλβίδα που επιστρέφει το πλεονάζων νερό πάλι πίσω στο λέβητα.

Ως σύστημα πλέον είναι μονόδρομος σε όλες τις καινούριες πολυκατοικίες. Για τις παλιές που επιθυμούν να αλλάξουν την κεντρική τους θέρμανση σε αυτόνομη, πέραν της καλής διάθεσης και συμφωνίας να επωμιστούν και να μοιραστούν το κόστος, απαιτείται μελέτη που θα προσδιορίσει τη βέλτιστη λύση, ανάλογη με το ποσό που είναι διαθέσιμο να δαπανηθεί.

Πάντως θα πρέπει να πούμε ότι η αναγκαστική συγκατοίκηση είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολη. Καλό είναι οπότε να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με ψυχραιμία και διάθεση συνεργασίας. Άλλωστε η ψυχική μας υγεία και ηρεμία είναι σημαντικότερη από μερικά ευρώ. Τώρα αν τα ευρώ είναι περισσότερα υπάρχει πραγματικά πρόβλημα...


Γιώργος Πλατής
Μηχανολόγος