Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία
Αρχική / Εξωτερικός χώρος / ΠΙΣΙΝΕΣ-ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙΑ /

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Πισίνες

/Images/Articles/Σπίτι_με_πισίνα.jpg
/Images/Articles/Σπίτι_με_πισίνα_2.jpg
/Images/Articles/Σπίτι_με_πισίνα_3.jpg

Αυτή είναι η μικρή ιστορία της πισίνας, από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι την υλοποίηση αυτού του παραδεισένιου χώρου, μια πρόκληση για ψυχαγωγία, εκγύμναση, χαλάρωση, που αντανακλώντας τις υπέροχες ιδιότητες του υδάτινου στοιχείου, κερδίζει τα βλέμματα και αποτελεί ένα πραγματικό στολίδι για την κατοικία μας. Η πισίνα, πέρα από την τεράστια αισθητική της συμβολή στο χώρο, είναι κατασκευή που πρέπει να τηρεί αυστηρές προδιαγραφές υγιεινής, ποιότητας και ασφάλειας, και να χαρίζει στους χρήστες της απολαυστικές στιγμές εξυπηρετώντας συγχρόνως, παραμέτρους λειτουργικότητας, οικονομίας και περιβαλλοντικής συνείδησης.

Η ιστορία ξεκινά από την χωροθέτηση της πισίνας στον κήπο της κατοικίας. Ο ήλιος και ο άνεμος έχουν ιδιαίτερη σημασία για την επιλογή της θέσης της, καθώς είναι στοιχεία που συντελούν στο μικροκλίμα της. Ο ηλιασμός της πισίνας είναι απαραίτητος για τη φυσική θέρμανση του νερού και τη θερμική άνεση των χρηστών της. Γενικά στις πισίνες με νότιο και δυτικό προσανατολισμό το νερό παραμένει θερμότερο σε σχέση με αυτές με βόρειο ή ανατολικό. Η θέση της πισίνας επιλέγεται έτσι ώστε η κατοικία ή άλλες κατασκευές να δημιουργούν ευχάριστους, σκιερούς χώρους κατά την περίοδο του καλοκαιριού, και παράλληλα να λειτουργούν ως ανεμοφράχτες για τους τοπικούς ανέμους, οι οποίοι είναι ενοχλητικοί για τους χρήστες της, ενώ ταυτόχρονα προκαλούν ψύξη και εξάτμιση του νερού. Η ανεμπόδιστη θέα προς τις ενδιαφέρουσες περιοχές του περιβάλλοντος χώρου της κατοικίας και του ευρύτερου τοπίου, αλλά και η αρμονική ένταξη της πισίνας σε αυτό αποτελούν επίσης σημαντικές παραμέτρους για την επιτυχημένη χωροθέτησή της. Η πρόσβαση από την κατοικία στην πισίνα πρέπει να είναι εύκολη αποφεύγοντας τις μετακινήσεις μέσα από γρασίδι ή χώμα, ώστε να μη ρυπαίνεται το νερό και οι περιοχές δραστηριοτήτων αναψυχής ενδείκνυται να διαμορφώνονται προς την πλευρά της κατοικίας. Τέλος, δοκιμαστικές γεωτρήσεις για τον έλεγχο του εδάφους όπου προορίζεται η τοποθέτηση της πισίνας προλαβαίνουν σημαντικά έξοδα από τυχόν μεταβολές στο σχήμα, τη θέση ή το μέγεθος της πισίνας που μπορεί να διαπιστωθούν εκ των υστέρων.

Αφού καταλήξουμε στη βέλτιστη δυνατή χωροθέτηση της πισίνας ακολουθεί η κατασκευή της. Η επιλογή της μεθόδου κατασκευής της πισίνας αποτελεί συνάρτηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του έργου, όπως το μέγεθος, το σχήμα, η επιθυμητή χρήση της πισίνας, το κόστος κατασκευής, η ευκολία εκτέλεσης κλπ. Σε κάθε περίπτωση η κατασκευή της υποδομής και των λοιπών απαραίτητων στοιχείων της πισίνας απαιτεί συγκεκριμένη εμπειρία και εξειδίκευση. Οι πισίνες διακρίνονται σε ολόσωμες χτιστές και προκατασκευασμένες. Οι εργασίες ξεκινούν από την εκσκαφή. Στις χτιστές πισίνες για την κατασκευή της δεξαμενής χρησιμοποιείται οπλισμένο σκυρόδεμα, έγχυτο ή εκτοξευόμενο. Αυτού του τύπου η κατασκευή συγκεντρώνει όλες τις ιδιότητες αντοχής και στεγανότητας που απαιτούνται, προσφέρει μεγάλη ευελιξία στις δυνατότητες σχεδιασμού της πισίνας και εναλλακτικές επιλογές για την επένδυση, αυξάνει όμως το σχετικό κόστος. Οι προκατασκευασμένες πισίνες κατασκευάζονται σε εργοστάσια μαζικής παραγωγής, μονοκόμματες ή σε τυποποιημένα τμήματα και συνήθως είναι οικονομικότερες. Τα τοιχώματα της πισίνας κατασκευάζονται είτε από συνθετικά υλικά, όπως πολυεστέρα ενισχυμένο με ίνες υάλου ή επικάλυψη μεμβρανών βυνυλίου, είτε μεταλλικά (χαλύβδινα ή αλουμινίου) και σε κάποιες περιπτώσεις από συνδυασμούς των υλικών αυτών. Πριν από την τοποθέτησή τους στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτείται η κατασκευή της κατάλληλης βάσης, η οποία γίνεται συνήθως από σκυρόδεμα. Οι προκατασκευασμένες πισίνες έχουν μικρότερο βάρος από τις χτιστές και διαθέτουν πολύ καλές αντοχές, και στεγανωτικές ιδιότητες. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζονται επένδυση ή βαφή, επειδή η εσωτερική τους επιφάνεια είναι λεία και επεξεργασμένη, εμποδίζοντας ταυτόχρονα και την ανάπτυξη μικροοργανισμών και βακτηριδίων. Συχνά όμως παρουσιάζουν δυσχέρεια στη μεταφορά και την πρόσβαση για τοποθέτηση και περιορισμούς στις επιλογές σχεδίων και μεγεθών.

Η επένδυση της πισίνας αποτελεί σημαντικό παράγοντα της κατασκευής της, ο οποίος συμβάλει καθοριστικά στην αισθητική διαμόρφωση της πισίνας, αλλά και στο κόστος κατασκευής και συντήρησης. Η επένδυση πρέπει να χαρακτηρίζεται από υψηλή αντοχή στις θερμικές διακυμάνσεις και στους χημικούς παράγοντες. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται πρέπει να εξασφαλίζουν υδατοστεγανότητα και λείες, αντιολισθητικές εσωτερικές επιφάνειες, με όλες τις γωνίες κατά το δυνατόν στρογγυλεμένες. Τα υλικά επένδυσης μιας πισίνας διακρίνονται σε κεραμικά πλακίδια και ψηφίδες, επιχρίσματα, ειδικές βαφές, εύκαμπτες μεμβράνες κλπ. Η συνήθης επιλογή αποχρώσεων είναι αυτή των κυανών και του απαλού πράσινου. Οι θερμές αποχρώσεις αποφεύγονται καθώς στρεβλώνουν την αίσθηση καθαρότητας του νερού.

Η απόλαυση από τη χρήση μιας πισίνας θα έλειπε χωρίς τον απαραίτητο μηχανολογικό εξοπλισμό και την υδραυλική εγκατάσταση που τη συνοδεύουν, αν και συχνά τα στοιχεία αυτά περνούν απαρατήρητα από τους καθημερινούς χρήστες της. Η σωστή λειτουργία τους όμως, διασφαλίζει τις απαραίτητες συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας, εξοικονόμησης νερού, αλλά και αισθητικής της πισίνας. Σε γενικές γραμμές, οι εγκαταστάσεις αυτές περιλαμβάνουν μια αντλία που εξασφαλίζει την ανακυκλοφορία του νερού, το δίκτυο σωληνώσεων με τα επιμέρους εξαρτήματά του, τα σημεία εισόδου-εξόδου του νερού, τα κατάλληλα φίλτρα και σε κάποιες περιπτώσεις έναν θερμαντήρα νερού. Το σύστημα κυκλοφορίας είναι το πρώτο μέρος της εγκατάστασης που διατηρεί το νερό καθαρό και διαυγές. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει τη χρήση χημικών και άλλων μεθόδων που απομακρύνουν τους παθογόνους μικροοργανισμούς και τις ακαθαρσίες. Οι εγκαταστάσεις αυτές καταλαμβάνουν ένα χώρο δίπλα στην πισίνα, γνωστό ως μηχανοστάσιο, υπόγειο ή υπέργειο, ο οποίος πρέπει να είναι πάντοτε σκεπαστός. Ειδικής αναφοράς χρήζει η ανάλυση της διαδικασίας εισροής και εκροής του νερού από την πισίνα προς το μηχανοστάσιο για την επεξεργασία του. Σήμερα οι διατιθέμενες λύσεις είναι η περιμετρική υπερχείλιση και η ανακυκλοφορία με μηχανισμό εξάφρισης, η οποία προτιμάται στις μικρών διαστάσεων πισίνες και είναι γενικά πιο οικονομική. Η λύση της περιμετρικής υπερχείλισης είναι η πλέον ενδεδειγμένη καθώς το νερό ξεχειλίζει και παρασύρει όλα τα αντικείμενα που επιπλέουν, διατηρώντας την επιφάνεια καθαρή. Για να λειτουργήσει, χρειάζεται απαραίτητα μια δεξαμενή υπερχείλισης που κατασκευάζεται υπόγεια, κοντά στο μηχανοστάσιο. Σε κάθε περίπτωση, η κύρια αποχέτευση για την εκκένωση της πισίνας παραμένει στον πυθμένα της και συνδέεται με την αντλία.

Για την απόλαυση της κολύμβησης, συχνά κατασκευάζεται σύστημα θέρμανσης, μέσω του οποίου διατηρείται η επιθυμητής θερμοκρασία του νερού στους 26οC περίπου. Τα πιο συνηθισμένα συστήματα θέρμανσης είναι οι ηλεκτρικοί θερμαντήρες, οι συσκευές λέβητα πετρελαίου ή αερίου και τα ενεργητικά ηλιακά συστήματα με την εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών. Σε πισίνες μικρού μεγέθους, με περιορισμένη χρήση και χαμηλές ανάγκες θέρμανσης, η εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών αποτελεί τη λύση με το ελάχιστο κόστος, αν και σε πολλές περιπτώσεις οι θερμικές ανάγκες της πισίνας θα μπορούσαν να καλυφθούν, χωρίς ιδιαίτερο πρόσθετο κόστος, από το σύστημα θέρμανσης της κατοικίας. Μια από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους κυρίως σε χώρες του εξωτερικού αποτελεί η θέρμανση με τη χρήση της γεωθερμίας και της αβαθούς γεωθερμίας η οποία γενικά πλεονεκτεί σε μεγάλες εγκαταστάσεις, ή σε εγκαταστάσεις με υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις.

Η χωροθέτηση και η κατασκευή της πισίνας, καθώς και των απαραίτητων για τη λειτουργία της εγκαταστάσεων, συνθέτουν το τελικό αποτέλεσμα, από το οποίο δεν μπορούν φυσικά να λείπουν και τα διάφορα αξεσουάρ και κατασκευές του περιβάλλοντος χώρου της, όπως σκίαστρα, ομπρέλες, ξαπλώστρες, σκάλες κλπ, όπου καλό είναι να επιλέγονται με γνώμονα την αισθητική και την ποιότητα. Ο σχεδιασμός του τεχνητού φωτισμού γύρω ή μέσα στο νερό πρέπει να αποτελεί αντικείμενο προσεκτικής μελέτης, ώστε να αξιοποιεί τις ιδιαίτερες αποχρώσεις του υδάτινου στοιχείου και τον τρόπο που αλληλεπιδρά με το φως, και να το αναδεικνύει στη νυχτερινή εικόνα του τοπίου, ανάλογα με το ρόλο του σε αυτή. Οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα του φωτισμού, όπως τα συστήματα οπτικών ινών, οι φωτοδίοδοι (LED), ο έμμεσος φωτισμός, οι προβολείς με δυνατότητα προσθετικής μίξης χρωμάτων κλπ, προσφέρουν πολλαπλές δυνατότητες στους μελετητές για δημιουργικούς σχεδιασμούς.

Η μελέτη και η σχεδίαση της πισίνας πραγματοποιείται σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία (Γ1/443/1973) και τις αντίστοιχες τροποποιήσεις της. Η χορήγηση άδειας λειτουργίας ιδιωτικής πισίνας πραγματοποιείται μετά από έλεγχο της αρμόδιας υγειονομικής υπηρεσίας για την ικανοποίηση των αναγραφόμενων όρων του άρθρου 25 της νομοθεσίας. Ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει μέσω του δήμου αίτηση προς την υγειονομική υπηρεσία με πλήρη τεχνικά στοιχεία της πισίνας (έκθεση, υπολογισμούς, σχεδιαγράμματα κλπ), υπογεγραμμένα από διπλωματούχο μηχανικό. Στην άδεια λειτουργίας αναγράφονται απαραίτητα τα στοιχεία του προσώπου για το οποίο εκδίδεται η άδεια και είναι ο υπεύθυνος για τη λειτουργία της.

Η αισθητική και η ασφάλεια της πισίνας δε συνίστανται μόνο στην ποιοτική κατασκευή της, αλλά και στη σωστή και επιμελή συντήρησή της. Συνεπώς πέρα από τα έξοδα για την άδεια λειτουργίας και τη κατασκευή της πισίνας, πρέπει κανείς να συνυπολογίζει και τα έξοδα για την τακτική συντήρησή της, για να καταλήξει με περιβαλλοντική συνείδηση στην ιδανικότερη για τις προσδοκίες του επιλογή.


Νομίδου Μαρίνα
Αρχιτέκτονας μηχανικός