Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Παθητικά συστήματα δροσισμού

/Images/Articles/bioclimate-house.jpg
/Images/Articles/fysikos-drosismos.jpg
/Images/Articles/fysikos-drosismos-2.jpg
/Images/Articles/fysikos-drosismos-3.jpg
/Images/Articles/fysikos-drosismos-4.jpg

Το καλοκαίρι στις μεσογειακές χώρες αναπτύσσονται υψηλές θερμοκρασίες στο εσωτερικό χώρο των κτιρίων με αποτέλεσμα τις δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης. Συνήθως για την αντιμετώπιση του προβλήματος καταφεύγουμε στην χρήση του τεχνητού κλιματισμού, η οποία όμως έχει ως συνέπειες την μόλυνση του περιβάλλοντος, το αυξημένο οικονομικό κόστος, την αλόγιστη σπατάλη ενέργειας και τον υψηλό δείκτη ασθενειών σε κτίρια που κλιματίζονται. Εναλλακτική πρακτική για την εξασφάλιση καλύτερων συνθηκών αποτελεί ο φυσικός δροσισμός. Με το φυσικό δροσισμό, εκτός της εξοικονομούμενης ενέργειας, βελτιώνονται σημαντικά οι συνθήκες άνεσης μέσα στους χώρους, ακόμα και σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες. Από μετρήσεις σε βιοκλιματικά δροσιζόμενες κατοικίες στην Ελλάδα προκύπτει ότι η θερμοκρασία μέσα στα κτίρια είναι σημαντικά χαμηλότερη από την εξωτερική θερμοκρασία (ως και 10°C), ενώ παράλληλα παρατηρούνται συνθήκες άνεσης σε πολύ υψηλότερες θερμοκρασίες (ως και 31,5 °C), καθώς λόγω των δροσερών δομικών στοιχείων και των ρευμάτων αέρα μέσα στους χώρους η παραμονή των ενοίκων γίνεται ευχάριστη.


Οι τεχνικές και τα παθητικά συστήματα φυσικού δροσισμού βασίζονται στους εξής άξονες:

α) Προστασία κτιρίου από τον ήλιο: Επιτυγχάνεται με διάφορους τρόπους, όπως με σκίαστρα τα οποία μπορούν να είναι μόνιμα (πέργκολα,εξώστης,στέγαστρα) ή κινητά (τέντα,περσίδες), με τη χρήση ειδικών υαλοπινάκων οι οποίοι είτε απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία είτε την αντανακλούν, με τη δημιουργία φυτεμένου δώματος το οποίο έχει την ιδιότητα να εμποδίζει την ηλιακή ακτινοβολία να φτάσει στο κτίριο και με την βλάστηση, όπου με την χρήση των κατάλληλων φυτών (δέντρα, αναρριχώμενα φυτά πάνω σε πέργκολες) όχι μόνο θα προσφέρει σκίαση αλλά ταυτόχρονα ο αέρας που θα εισάγεται εντός του κτιρίου θα είναι πιο δροσερός. Ακόμα και το ίδιο σχήμα του κτιρίου εκεί όπου δημιουργούνται εσοχές και εξοχές μπορεί να αποτελέσει σύστημα σκίασης. Επίσης, η παρουσία της θερμομόνωσης είναι σημαντική διότι το καλοκαίρι έχει ακριβώς την αντίστροφη λειτουργία απ’ότι τον χειμώνα εμποδίζοντας την θερμότητα να εισέλθει από το εξωτερικό περιβάλλον στο εσωτερικό χώρο του κτιρίου.


β) Απορρόφηση και μεταφορά της θερμότητας που εισέρχεται στο κτίριο: Θερμική μάζα καλείται η ιδιότητα που έχουν τα δομικά υλικά (πλάκες,τοίχοι,στύλοι) να αποθηκεύουν την θερμότητα στο εσωτερικό τους. Κατά την διάρκεια της μέρας συσσωρεύουν την θερμότητα που παράγεται από την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας και τη νύχτα όπου η θερμοκρασία είναι χαμηλότερη την αποδίδουν στο εσωτερικό χώρο του κτιρίου. Γνωρίζοντας λοιπόν την ιδιότητα αυτή μπορούμε με νυχτερινό αερισμό να οδηγήσουμε την θερμότητα από το εσωτερικό μέρος του κτιρίου προς το εξωτερικό περιβάλλον.


γ) Απομάκρυνση της θερμότητας με αερισμό: Οι εσωτερικές θερμοκρασίες σε μεσογειακά κλίματα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού μπορεί να είναι πιο υψηλές από το ύπαιθρο. Με τον αερισμό με ψυχρό αέρα ο οποίος μπορεί να είναι μονόπλευρος ή διαμπερής αυτό μπορεί να διορθωθεί. Μια τεχνική μονόπλευρου αερισμού είναι η δημιουργία ενός ανοίγματος (φεγγίτης) πάνω από μία πόρτα εισόδου. Ετσι ο ψυχρός εξωτερικός αέρας εισέρχεται από το χαμηλό άνοιγμα (πόρτα), ενώ ο θερμός αέρας εξέρχεται από το υψηλότερο άνοιγμα (φεγγίτης). Ο διαμπερής αερισμός μπορεί να επιτευχθεί μόνο στην περίπτωση κτιρίων που υπάρχουν ανοίγματα διαφορετικού μεγέθους αντικριστά έτσι ώστε να δημιουργούν ρεύματα αέρα με συνέπεια τον δροσισμό στο εσωτερικό του κτιρίου. Επίσης αερισμός μπορεί να γίνει με την χρήση ανεμιστήρων οροφής με ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας.


Υπάρχουν επίσης πιο σύνθετες μέθοδοι φυσικού δροσισμού οι οποίες όμως δεν είναι τόσο ευρείας εφαρμογής κυρίως επειδή είναι περισσότερο δαπανηρές. Οι ποιο διαδεδομένες από αυτές είναι:
• Αεριζόμενο κέλυφος.
• Αντανακλαστικά επιχρίσματα επιφανειών.
• Επιφάνειες νερού (κρήνη,συντριβάνι) οι οποίες αν βρεθούν κοντά σε ανοίγματα εισάγουν στο εσωτερικό του κτιρίου πιο δροσερό αέρα.
• Φράγμα ακτινοβολίας.
• Ενίσχυση του φυσικού αερισμού με πύργους αερισμού ή ηλιακές καμινάδες.
• Δροσισμός με μεταφορά της θερμότητας από το κτίριο στη γη. Το φυσικό έδαφος εμφανίζει από βάθος ενός μέτρου και κάτω σταθερή θερμοκρασία, κυμαίνεται στην Ελλάδα μεταξύ 12 και 13°C. Οι υπόγειοι και υπόσκαφοι χώροι περιβάλλονται από τη γή και έτσι παρουσιάζουν χαμηλές θερμοκρασίες ιδιαίτερα ευεργετικές για τη θερινή ψύξη των κτιρίων (υπόσκαφα κτίρια συναντάμε στην Σαντορίνη).
• Δροσισμός με υπεδάφια ψύξη.Η χαμηλή θερμοκρασία του εδάφους αξιοποιείται με την εγκατάσταση δικτύου σωληνώσεων κάτω από το δάπεδο του κατώτερου ορόφου. Ο θερμός εσωτερικός αέρας διοχετεύεται στις υπεδάφιες σωληνώσεις, ψύχεται και εισέρχεται ψυχρός στο κτίριο.


Συμπεραίνουμε λοιπόν πως ακόμα και αν το κτίριο στο οποίο κατοικούμε δεν έχει σχεδιαστεί σύμφωνα με τις αρχές του βιοκλιματικού σχεδιασμού υπάρχουν τεχνικές οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν έτσι ώστε να το δροσίσουμε με φυσικό τρόπο. Ετσι μπορούμε να αποφύγουμε την χρήση του τεχνητού κλιματισμού ο οποίος δεν είναι μόνο δαπανηρός αλλά και συχνά επικίνδυνος για την υγεία των χρηστών του χώρου.

 

 

Αναστάσιος Κιούσης
Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ