Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία
Αρχική / Εξωτερικός χώρος / ΚΗΠΟΣ-ΒΕΡΑΝΤΑ-ΜΠΑΡΜΠΕΚΙΟΥ /

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Τρεις προτάσεις για τον κήπο

/Images/Articles/Αριά.jpg
/Images/Articles/Δάφνη.jpg
/Images/Articles/Οξυά.jpg

 

Έχοντας ήδη αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επιλογή των δένδρων για φύτευση στον κήπο μας, στο παρόν άρθρο θα σας παρουσιάσουμε τρία δένδρα που είναι κατάλληλα για το κλίμα της χώρας μας.


Αριά (Quercus ilex)

 

Η αριά είναι ένα είδος βελανιδιάς, μία δρυς με άλλα λόγια. Είναι ένα μεγάλο (12-15 μ. ύψος), αειθαλές δέντρο. Το σχήμα της κόμης του είναι κυλινδρικό. Έχει σκληρά και μικρά δερματώδη φύλλα με σκούρο πράσινο χρώμα.

 

Είναι ένα μεσογειακό φυτό, όμως σε σχέση με άλλες βελανιδιές θέλει τακτικότερα ποτί­σματα και πιο γόνιμα εδάφη. Απ' την άλλη πλευρά όμως τα καταφέρνει πολύ καλά σε ημισκιερές θέσεις. Η αριά είναι ακατάλληλη για παραθαλάσσια μέρη, αλλά αντέχει στα καυ­σαέρια των πόλεων. Δε χρειάζεται άλλο κλά­δεμα πέρα απ'την αφαίρεση ξερών κλαδιών. Αν κάποιος έχει όρεξη, μπορεί να δώσει σχήμα στο δέντρο του.

 

Είναι ιδανικό δένδρο για τη δημιουργία υψηλού φράχτη που θα προσφέρει και ηχομόνωση, εκτός από την «οπτική» μόνωση.

 

Δάφνη Απόλλωνος (Laurus Nobilis)

 

Η δάφνη του Απόλλωνα είναι ένα από τα λίγα αρωματικά φυτά που τα βγάζουν πέρα σε σκιερές θέσεις. Παρά τούτο, οπωσδήποτε δεν είναι το καταλληλότερο μεταξύ των φυτών της σκιάς για φύτευση κάτω από ένα πεύκο. Αιτία είναι το μεγάλο της μέγεθος. Η δάφνη, αν δεν κλαδεύεται, μπορεί κάλλιστα με το πέρασμα των χρόνων, να «εξελιχθεί» σε δέντρο ύψους 8 μ. (ή και μεγαλύτερο). Προτιμήστε επομένως, να τη φυτέψετε σε κήπους που δέχονται σκιά από διπλανά κτήρια και όχι από δέντρα.

 

Υποφέρει από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, οπότε και θέλει τακτικά ποτί­σματα. Προβλήματα της δημιουργούν και οι ψεκάδες αλμυρού νερού, όταν είναι φυτεμένη πολύ κοντά σε θάλασσα. Αλλά δεν έχει ιδιαίτε­ρες απαιτήσεις από το χώμα. Αν βρίσκεστε σε περιοχή όπου θερμοκρασίες κάτω από το 0 °C δεν είναι κάτι σπάνιο, τότε φυτέψτε τη δάφνη σας σε γλάστρα, ώστε να μπορείτε εύκολα να την προστατεύσετε, αν υπάρξει ανάγκη.

 

Η δάφνη ευδοκιμεί φυτεμένη σε γλάστρες, όμως χρειάζεται πιο συχνά ποτίσματα. Βάλτε τη σε μεγάλη γλάστρα (διαμέτρου 45 εκ. ή μεγαλύτερη) χρησιμοποιώντας μείγμα «χώμα­τος» εξωτερικού χώρου μαζί με αρκετό χώμα κήπου. Κάθε δύο χρόνια θα ανανεώνεται το επιφανειακό χώμα και θα της δίνετε τακτικά λίπασμα την περίοδο ανάπτυξης.

 

Έχει την ιδιότητα να ανταποκρίνεται καλά στο κλάδεμα και γι' αυτό τη βλέπουμε να πωλεί­ται διαμορφωμένη σε σχήμα μπάλας συνήθως. Αν αποκτήσετε μία τέτοια δάφνη, θα πρέπει άνοιξη και φθινόπωρο να την κλαδεύετε ελα­φρά. Για το κλάδεμα αυτό είναι καλύτερα να χρησιμοποιήσετε ένα καλά ακονισμένο κλαδευτήρι παρά τη μεγάλη ψαλίδα ή οποία κόβει «άτσαλα» τα φύλλα αφήνοντας τους σημάδια στο σημείο τομής. Οι σχηματοποιημένες δάφ­νες μπορούν να οριοθετήσουν γωνίες παρτε­ριών, να γίνουν το εστιακό σημείο τους ή σε ζεύγος να γίνουν οι παραστάτες μίας εισόδου. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει κάθε τόσο να γυρίζετε τις γλάστρες, ώστε να δέχονται φως όλες οι πλευρές τους.

 

Το μειονέκτημα της δάφνης Απόλλωνος είναι ότι έχει αρκετούς εχθρούς οι οποίοι βλά­πτουν την εμφάνιση του φυτού. Για να είναι σε καλή κατάσταση θα χρειαστεί τακτική επί­βλεψη και καταπολέμηση τους. Τα πιο έντονα προβλήματα τα προκαλούν μελίγκρες και κοκκοειδή. Η παρουσία των πρώτων ευνοείται από τη σκιά και εκδηλώνεται με «ασπρουλά στίγ­ματα» και με την αναδίπλωση των φύλλων προς τα κάτω.

 

Οξυά (Fagus sylvatica)

 

Η οξυά είναι ένα μεγάλο φυλλοβόλο δέντρο διαδεδομένο σε όλη σχεδόν την Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα αλλά μόνο στα ορεινά της κεντρικής και βόρειας χώρας. Αυτό οφείλεται στο ότι δεν αντέχει στη ζέστη. «Ψυχρόβιο» το χαρακτήριζε ο Θεόδωρος Αραμπατζής (Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα), «ένα σχεδόν ωκεάνιο είδος που αποφεύγει τα πιο ηπειρωτικά μέρη της Ευρώπης».

 

Αν λοιπόν έχετε το... κλίμα και το χώρο (φτά­νει ακόμη και τα 30 μ. σε ύψος με τη μισή διά­μετρο) και μάλιστα αυτός να έχει χώμα νωπό, γόνιμο και πλούσιο σε οργανική ουσία, τότε φυτέψτε μιά οξυά ακόμη και στο πιο σκιερό μέρος του κήπου σας. Το φθινόπωρο θα θαυ­μάσετε τα χρώματα που παίρνουν τα φύλλα της και όταν θα έχουν λιώσει τα χιόνια του χειμώνα, θα υποδεχτείτε την άνοιξη με τα μικρά, αλλά χαρακτηριστικά λουλούδια της.

 

Με λίγο ψάξιμο στα πιο μεγάλα κέντρα κήπου της βόρειας Ελλάδας κυρίως, μπορεί να βρείτε και μερικές ενδιαφέρουσες ποικιλίες: Η «Pendula» είναι κρεμοκλαδής (κλαίουσα) έχει μόλις 8 μ. ύψος και μεγαλύτερη (10 + μ.) διάμετρο. Η «Purpurea» (Υ.: 30μ, Δ: 15μ) έχει βυσσινί φύλλα. Η «Purpurea pendula»συνδυάζει  τα χαρακτηριστικά των δύο προηγουμένων σε μικρό μέγεθος (Υ: 5 μ, Δ: 4μ).

 

 

Ταξιάρχης Ανδριτσόπουλος

Από το βιβλίο «Κήπος & Βεράντα στη Σκιά»

Εκδόσεις: Σταμούλης