Aρχική | Βοήθεια FAQ | Newsletter | Επικοινωνία
Αρχική / Δίκτυα-Ασφάλεια-Αυτοματισμοί / ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΙ-ΚΑΜΕΡΕΣ-ACCESS CONTROL /

Ελεύθερη Αναζήτηση:

Ενδιαφέρομαι για:

Πώς το χέρι μας γίνεται το... κλειδί του σπιτιού μας

/Images/Articles/ασφαλεια.jpg
/Images/Articles/ασφαλεια_2.jpg

Ποιός δε θυμάται την αξέχαστη ατάκα του ηθοποιού Χρόνη Εξαρχάκου, στην παλιά ελληνική ταινία «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι», όπου σαν τρελός επιστήμονας της εποχής φώναζε «Βαγγέλη!» και ως δια μαγείας άνοιγε η πόρτα. Έχουν περάσει χρόνια από τότε και μπορεί να μη χρειάζεται να φωνάξουμε τον «Βαγγέλη» για να ανοίξει τη πόρτα του σπιτιού μας, όμως η τεχνολογία για ακόμη μία φορά μας προσφέρει πλήθος επιλογών για την είσοδο ή την έξοδο από το σπίτι της ζωής μας. Εδώ λοιπόν θα αναφερθούμε στο λεγόμενο access control ή για να το πούμε ελληνικά Σύστημα Ελέγχου Πρόσβασης. Θα δούμε τι χρειάζεται να ξέρουμε ώστε να τοποθετήσουμε στο σπίτι μας, μια κλειδαριά αλλιώτικη από αυτές που έχουμε συνηθίσει, μια κλειδαριά που θα ανοίγει με μια κάρτα, με ένα άγγιγμα, ή ακόμα και με το βλέμμα μας.

Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Τί είναι τα συστήματα ελέγχου πρόσβασης; Έλεγχος πρόσβασης είναι η δυνατότητα να επιτραπεί ή αντίστοιχα να απαγορευθεί η χρήση ενός πόρου από μια οντότητα. Με τη λογική αυτή λέγοντας συστήματα ελέγχου πρόσβασης εννοούμε τους μηχανισμούς εκείνους, οι οποίοι θα κρίνουν την δυνατότητά μας να χρησιμοποιήσουμε κάτι. Και ακόμα πιο συγκεκριμένα για εμάς, είναι τα συστήματα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ώστε να επιτρέπεται η είσοδος στο σπίτι μας αποκλειστικά σε εμάς, ή σε άτομα εξουσιοδοτημένα από εμάς. Θα δούμε ξεχωριστά τις λύσεις που μας διατίθενται, θα εξετάσουμε τις ανάγκες μας και στο τέλος θα καταλήξουμε στην επιλογή που θα ταιριάζει απόλυτα με τις προσδοκίες μας. Τα διαθέσιμα συστήματα ελέγχου πρόσβασης χωρίζονται θα λέγαμε σε τρεις πολύ βασικές κατηγορίες. Στα συστήματα που βασίζονται σε κάποια πληροφορία (όπως για παράδειγμα κάποιος κωδικός), σε αυτά που βασίζονται σε κάποιο αντικείμενο (πχ κάποια μαγνητική κάρτα ή κάποια κάρτα με barcode) και τέλος στα συστήματα που απαιτούν βιομετρικούς παράγοντες (όπως δακτυλικά αποτυπώματα, ίριδα του ματιού, χροιά της φωνής, σχήμα προσώπου κλπ).

Όλα τα συστήματα ελέγχου πρόσβασης έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά λειτουργίας. Δηλαδή ένα τέτοιο σύστημα για να λειτουργήσει χρειάζεται έναν προσωπικό υπολογιστή όπου θα είναι περασμένο το software που θα χρησιμοποιείται, κάποια συσκευή ελέγχου (καρταναγνώστη, ή οθόνη αφής, ή μικρόφωνο, ή κάμερα, ή πληκτρολόγιο ανάλογα με την τεχνολογία που χρησιμοποιείται) η οποία θα βρίσκεται στο εξωτερικό μέρος της πόρτας και θα αποτελεί τη διεπαφή του συστήματος με τον επισκέπτη, έναν μικροϋπολογιστή ο οποίος θα ελέγχει τη θύρα, σούστα επαναφοράς της θύρας στην αρχική της θέση (δηλαδή κλειστή) και τέλος φυσικά ένα μπουτόν ασφαλείας γιατί ποτέ δεν πρέπει να αγνοείται η ύπαρξη κάποιου αιφνιδιαστικού κινδύνου(πχ πυρκαγιά ή οτιδήποτε άλλο).

Όσον αφορά στα συστήματα που επιτρέπουν την πρόσβαση μέσω κάποιας πληροφορίας, τα πράγματα ακολουθούν μια πολύ απλή λογική ή για να το πούμε τεχνολογικά, τα συστήματα βασίζονται στη λειτουργία ενός πολύ απλού αλγορίθμου. Ο αλγόριθμος αυτός αποτελείται από 4 και μόνον βήματα. Βήμα πρώτο ο χρήστης, δηλαδή στην περίπτωσή μας ο κάτοχος του σπιτιού, βάζει οποιονδήποτε κωδικό της επιθυμίας του. Όταν λοιπόν θα θέλει να μπει κάποιος μέσα στο σπίτι, θα πληκτρολογήσει τον κωδικό αυτό στο ειδικό πληκτρολόγιο που υπάρχει έξω από την πόρτα. Το σύστημα θα συκρίνει τον πληκτρολογούμενο κωδικό με τον κωδικό που του έχει δώσει ο κάτοχος του σπιτιού και θα αποφασίσει αμέσως αν θα επιτρέψει στον επισκέπτη την είσοδο στο σπίτι. Με αυτόν τον τρόπο ασφαλίζουμε το σπίτι μας και αποφεύγουμε κάποια διάρρυξη μιας κλειδαριάς που πιθανώς να έχουμε. Επίσης δε χρειάζεται να κουβαλάμε κάποιο αντικείμενο μαζί μας (πχ κάρτα ή κλειδί) το οποίο και μπορεί να χάσουμε ή να μας κλέψουν.

Τα συστήματα ελέγχου πρόσβασης που απαιτούν τη χρήση κάποιου αντικειμένου βασίζονται στην κατοχή μιας κάρτας η οποία μπορεί να είναι τριών ειδών. Μαγνητική κάρτα, ηλεκτρονική κάρτα (smart card) και κάρτα που πάνω της θα έχει κάποιο barcode. Οι μαγνητικές κάρτες εμπεριέχουν τα δεδομένα πιστοποίησης σε μια λωρίδα μαγνητικού υλικού, η οποία προσαρμόζεται πάνω στην επιφάνεια της κάρτας και εξετάζεται από τον αντίστοιχο καρταναγνώστη (πχ κάρτα ΑΤΜ) που θα επιτρέψει την είσοδο ή όχι στο σπίτι. Το σύστημα που απαιτεί τη χρήση της κάρτας με barcode βασίζεται στην τεχνολογία της προσέγγισης. Δηλαδή φανταστείτε ότι είναι σαν τις συσκευές στo super market της γειτονιάς σας για τον έλεγχο των τιμών, μόνο που σε αυτήν την περίπτωση η απόκριση του συστήματος θα είναι ένα ναι ή ένα όχι. Με λίγα λόγια πλησιάζει ο χρήστης την κάρτα με το barcode στην ειδική οθόνη, πραγματοπείται η σύγκριση από το σύστημα με το barcode που έχει προγραμματιστεί και απαντά ανάλογα. Τέλος, οι ηλεκτρονικές κάρτες διακρίνονται σε κάρτες με καλωδιομένη λογική ( πχ phone cards), κάρτες μνήμης (memory cards) και κάρτες με ενσωματομένο επεξεργαστή. Οι κάρτες αυτές προσπελαύνονται απο ειδικές συσκευές είτε ενσύρματα μέσω επαφής των chips της κάρτας και της συσκευής, είτε ασύρματα (RFID) με επαγωγικό τρόπο. Η λογική λειτουργίας και αυτών των συστημάτων είναι παρόμοια με των παραπάνω.

Για το τέλος αφήσαμε τα συστήματα που απαιτούν βιομετρικούς παράγοντες. Είναι με διαφορά τα καλύτερα από θέμα ασφαλείας συστήματα. Η λειτουργία τους βασίζεται στα μοναδικά για τον καθένα μας φυσικά χαρακτηριστικά, όπως είναι το δακτυλικό μας αποτύπωμα, η ίριδα του ματιού μας, η χροιά της φωνής μας ή το σχήμα του προσώπου μας. Μια ειδική συσκευή αναγνωρίζει τα παραπάνω χαρακτηριστικά και μας επιτρέπει ή όχι την είσοδο μέσα στο σπίτι. Ωστόσο τα συστήματα αυτά παρουσιάζουν μεγάλο κόστος αγοράς, αρκετά αυξημένη πολυπλοκότητα και φυσικά ακόμα βρίσκονται σε στάδιο έρευνας και ανάπτυξης και όχι ωρίμανσης, καθώς προκύπτουν προβλήματα όπως η αλλαγή των φυσικών μας χαρακτηριστικών, είτε λόγω του χρόνου που περνά (πχ αλλαγή της χροιάς της φωνής μας), είτε κάποιας αιφνίδιας αλλαγής (πχ αλλοίωση δακτυλικών αποτυπωμάτων από ατύχημα).

Είδαμε πολλές λύσεις που εξυπηρετούν την ασφάλεια κυρίως του σπιτιού, αλλά και την διευκόλυνση τη δική μας. Ποιά είναι η καλύτερη; Αυτή που καλύπτει απόλυτα τις ανάγκες μας. Να θυμάστε πως η ιδανικότερη και η σοφότερη λύση είναι αυτή που μπορεί να προσαρμοστεί στα δικά μας «θέλω», στο δικό μας πορτοφόλι και στις δικές μας απαιτήσεις. Η τεχνολογία είναι ένα σημαντικό εργαλείο που μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη. Η λάθος χρήση της είναι η παγίδα που μπορεί να μας οδηγήσει σε αδιέξοδα.


Μιχάλης Σαρρής
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

 

 

Η κεντρική εικόνα προέρχεται από:

http://www.stealthnet3000.com